|
در بعضی از شهر و روستاهای فارس ديده
بودم که در دهه اول محرم، "چارچوب" می گردانند. و جهت تبرک، نوزادان و
کودکان خود از زير آن می گذرانند.
يک بار هم در تلويزيون روستايی کويری را
ديدم که مراسم باشکوهی داشت نظير آن چه پيش تر ديده بودم. آن جا به
چارچوب، "نخل" می گفتند.
آغاز سال قمری جاری در "ابيانه" هم نخل
می گرداندند که از نزديک شاهد بودم. گويا نام اصيل آن "سرو" است که بر
شانه های مردانِ مرد، هميشه راست نگه داشته می شود و آن که آذوقه می
دهد مردمان را، مجال سکان داری می دهند. در ابيانه به روز دهم دو نخل
بالابلند يا همان دو سرو افراشته، به هم سلام داده، احترام می کنند. و
...
نمی دانم عزاست يا جشنواره! هر چه هست،
مهابتی خاص دارد. هر چه هست، انگار سروهای عاشورايی هماره راست قامت
اند. هر چه هست، در آن سوز و سرما، گويی به لحظه ای هم که شده، تش پاره
های ظهر روز واقعه را درک می کنی ...
و چند تصوير ديگر:
|
