بزرگ بود
و از اهالی
امروز بود
و با تمام افقهای باز نسبت داشت
و لحن آب و
زمين را چه خوب می فهميد.
صداش
به شكل حزن
پريشان واقعيت بود
و پلكهاش
مسير نبض
عناصر را
به ما نشان
میداد
و دستهاش
هوای صاف
سخاوت را ورق زد
و مهربانی را
به سمت ما
كوچاند
در عصرگاه
پنجشنبه، هجدهم اردیبهشت، دكتر حسين عظيمی، اقتصاددان برجسته كشور و يكی از
منتقدان اصلی برنامه تعديل ساختاری در ايران، در سن پنجاه و پنج سالهگی
بدرود حيات گفت. روحاش شاد! يادش گرامی و انديشهاش پردوام باد!
 |
شادروان دكتر
عظيمی در سال 1327 در شهرستان آران كاشان در يكی از دهستانهای حاشيه كوير
متولد شد. تحصيلات ابتدايی را از پنج سالهگی در زادگاه خود شروع كرد. وی
تحصيلات دانشگاهی خود را در دانشگاه تهران و در رشته اقتصاد آغاز كرد.
ارتباط فرهنگی بين دانشگاه تهران و آكسفورد باعث شد تا ايشان به عنوان
برترين دانشجو برای ادامه تحصيل در دانشگاه آكسفورد بورس شود. در ابتدا
دورهای را در آكسفورد طی كرد كه به نوعی دوره فوقليسانس در تحقيق علوم
اقتصادی ناميده میشد كه اساساً به فلسفه اقتصاد و فلسفه علوم اجتماعی
میپرداخت. سپس در همان دانشگاه دوره دكترا را در رشته اقتصاد توسعه طی كرد.
موضوع رساله دكترای ايشان «رابطه رشد اقتصادی، توزيع درآمد و فقر در علم
اقتصاد با تكيه بر مسايل اقتصاد ايران» بود. وی پس از دريافت درجه دكترا و
بازگشت به ايران تا سال 1368 در سازمان برنامه و بودجه در ردههای كارشناسی،
مشاور و معاونت دفتر، رئيس دفتر و عضويت در ستاد مركزی برنامه و بودجه به
فعاليت مشغول بود. پس از خروج از سازمان، به عنوان عضو هيأت علمی و مدير گروه
اقتصاد دوره دكترا در دانشگاه آزاد اسلامی به تدريس و تحقيق پرداخت.
در سال 1381
همزمان با ادغام موسسه عالی پژوهش در برنامهريزی و سازمان مديريت دولتی به
عنوان اولين رئيس موسسه عالی آموزش و پژوهش مديريت و برنامهريزی كشور انتخاب
شد و در مدت كوتاهی كه در اين موسسه بود، منشا خدمات علمی مهمی گرديد.
از آثار منتشر شدهاش میتوان «به بانكهای توسعهای با تكيه بر بانك صنعت و
معدن ايران (1353-دانشگاه تهران)، مقدمهای بر نظريه اقتصادسنجی (1359-
انتشارات اميركبير)، مقدمهای بر بحران در علم اقتصاد (1361- انتشارات
اميركبير)، سياست اجتماعی در كشورهای توسعه نيافته (1366-برنامه و بودجه)،
مدارهای توسعه نيافتهگی (1370- نشر نی)، چشمانداز اقتصاد ايران در سال
1400(1377- وزارت مسكن و شهرسازی)، ايران امروز در آينه مباحث توسعه (1379-
دفتر نشر فرهنگ اسلامی)» و كتاب «بحران و تغيير در دوران پس از انقلاب» به
زبان انگليسی كه توسط دانشگاه آكسفورد در نسخی محدود تهيه شده، اشاره كرد. علاوه
بر اين از او بيش از صد مقاله در مجلات علمی و روزنامهها به چاپ رسيده است.
جهان يادگار
است و ما رفتنی / به گیتی نماند به جز گفتنی
روحاش شاد و
يادش گرامی باد! |
