|
زاگرس پهنهء وسيعی از اين آب و
خاك را پوشانده است. لبههای پايينی اين ارتفاعات به مرز فارس و خوزستان
میرسد. اينجا حوالی نورآباد ممسنی است.
سبزی و سياهی غريبی در هم
میپيچند تا منظرهای بديع رقم زنند. و مهابتی چنان كه هراسان میشوی مبادا
اگر آنجا باشی و مهار نزنی سر سودايی را، مجال و رخصت مجنون نشدن نمیيابی!
آری، وقتی بهار است و هوا دودل
كه ابری باشد و مهيا به باريدن يا به دم دادنِ هوا، كمترين شرح و روايت لازم
است برای وصف آنچه كوه در دل دارد. راستی، در دل كوه چه میگذرد؟
|
