سال‌ها قبل بود كه در گشت و گذاری مثل هميشه ميان كتاب‌های كتاب‌فروشی‌های خيابان انقلاب، مجموعه‌ای زيبا ديدم از تصويرگری بهرام خائف، هنرمندی كه چندی پيش درگذشت، و خوش‌نويسی مصطفی اوجی كه بر اساس شعری از ايرج ميرزا آماده شده بود. آن شعر اين است:

گويند مرا چو زاد مادر / پستان به دهان گرفتن آموخت

شب‌ها بر گاهوارهء من / بيدار نشست و خفتن آموخت

لبخند نهاد بر لبان‌ام / بر غنچهء گل شكفتن آموخت

يك حرف و دو حرف بر زبان‌ام / الفاظ نهاد و گفتن آموخت

دست‌ام بگرفت و پابه‌پا برد / تا شيوهء راه رفتن آموخت

پس هستي من ز هستی اوست / تا هستم و هست دارم‌اش دوست

خوب، معلوم است كه چه مناسبتی دارد، اين يادآوری و انتخاب. هر چند كه گرامی‌داشت‌های مناسبتی خيلی دل‌نشين نيستند، اگر فقط خلاصه شوند در به‌جا آوردن مناسكی خشك و خالی. به هر حال، ...

و نمونه‌ای از كارهای ديدنی آن دو استاد را كه به وسيلهء انتشارات عطايی نشر يافته، در همين صفحه می‌بينيد.

بازگشت به صفحه اول

شماره و نوشته های قبلی

نظر شما é