|
رنگ كلمه
...
صدايی تو را به جستوجوی خويش فرامیخواند ... .
صدايی دلنشينتر از نجوای آب! آب
چشمهها، و ... آبشارهايی به شفافيت نخستين دعاهای انسان، زيباتر
از چمنزارهای غريب و دورافتاده، حتی زيباتر از طنين لبخند کودکی
بر بستر خوابی ناز در شبستان روحی آشفته و سرگردان و تشنهء يک
لبخند. |