آيا بايد عفريتهها را
به ناداوری
سرآمد زيبايان برگزينيم
تا عشقشان
مزد رشوهخواری ما باشد
يا عشق را ستيز مردمی
سزاست؟
ويرانی شهری آباد؟
سرگردانی تباری؟
اين عشق
چكيدهء نفرين
خدايان كوردلیست
و هيچ دستی آلوده يا پاك
آوار شوم اين عشق نفرينی
را
از شانههای بیطاقت ما
باز نخواهد گرفت،
مگر ما ...
مرهم بوسهای،
هرگز
بر شورزخم نمناك
گونههايمان
التيامی نخواهد بود،
چرا كه
عشق ما،
سيمای پریگونهای نيست
كه به رؤيايی شيرين
ديده باشيم.
ديوانهمان مخوانيد،
مستحق دعوتايم،
نه ريشخند!