مهتاب شده بود حسابی آسمان بالای سرمان. آسمان بالای سر ديگران را نمی‌دانم!

و نمی‌دانم از ورای پنجره‌ای بود كه خيره در آن شده بوديم يا ... . چه بسا خرافه‌های قديم برای ما صادق شوند و بر باد رود همان ذره قوهء تعقلی كه داشته‌ايم _ اگر همين هم پنداری وهم‌آلود نبوده باشد.

به هر حال، چه باك! مگر نه اين است كه سلاح عقل، حداكثر پای چوبين بی‌تمكينی‌ست؟ مگر نه اين است كه هر چه‌قدر هم دو دو تا چهار تا كنيم، اگر قسمت‌مان شود و سروشی قدسی در اين روزگار مطلقاً عرفی بر ما ظاهر شود، سر تا به پا، همه دل می‌شويم؟

***

خوشا آسمان مهتابی!

بازگشت به شماره جديد

افسانه پژمان طرفه‌نژاد

ديوونه شو رضا كلاهی / زهرمار - 2 شهاب مباشری

آدم‌كش در اصفهان عكس‌هايی از شهره مباشری

يه وجب مونده به ديفال عميد صادقی‌نسب

و هي كوتاه می‌‌كنم كه حوصله كنی ايليا ديانوش

از آسمان نوشته‌هايی از علی‌رضا صالحی و امير راكعی

اندازه يا هم‌آهنگی - 2 منوچهر جمالی / يك لحظه، يك حس شهاب مباشری

بازتاب اشاره به نامه‌های دريافتی و چند پاسخ كوتاه به رفقا

درباره فروغ / شماره و نوشته‌های قبلی / پست الکترونيکی