در جستجوی مهر

امروز صبح كه از خواب بيدار شدم، تا شب خيلي كار داشتم. حجم زيادي خواندن و نوشتن! تصميم گرفتم از خانه بيرون نروم و تا شب سيزده چهارده ساعت كار كنم. اما خوب، ناهار هم بايد مي‌خوردم. و اما ناهار:

امروز غذايي به سبك «ايراني» خوردم كه نگو و نپرس! داستان از اين قرار بود: گفتيم ناهار چي بخوريم چي نخوريم؟ چه‌كار كنيم چه‌كار نكنيم؟ و دست آخر در كشمكش خودم با خودم نتيجه آن شد كه دست به پخت و پز بزنم. و ماجرا آغاز شد. پياز داغ گرفتن و كدو و بادمجان پوست كندن و سرخ كردن و گوشت بار گذاشتن و ... . القصه، به همين نام و نشان دو ساعت از وقت عزيز، صرف آشپزي و حواشي‌اش شد. قابلمه كه رفت روي اجاق و خيال ما از خانه‌داري اندكي فارغ شد، با يك كم اضطراب از عقب افتادن كارها، نشستم پاي كتاب ... .  آخ! تازه يادم آمد كه نان نداريم. هيچي! شال و كلاه كردم به دنبال نان. خلاصه با دو سه ساعت تاخير، بالاخره موفق شدم كار را شروع كنم. هنوز درست غرق خواندن نشده بودم كه شكم عزيز به قار و قور افتاد. ظهر شده بود و وقت آن كه از دست‌رنج يك‌روزه به ثمر رسيده، ناهار را ميل كنم. كتاب و دفتر جمع شد تا بساط سفره، پهن شود. باز به همان سبك، ماجراي چيدن سفره و پاسفره‌اي‌هاي مفصل شروع شد. سراغ يخچال رفتم تا مخلّفات سفره را آماده كنم كه تازه فهميدم غذايی از قبل توي يخچال آماده بوده. كار از كار گذشته بود و چهار پنج ساعت از وقت من براي پختن صرف شده بود. بگذريم ... . ساعتي هم صرف سفره و خوردن شد و نيم‌ساعتي هم مشكلاتِ بي‌حالي بعد از خوردن و نيم‌ساعت ديگر هم براي شستن ظرف‌هاي كثيف و حالا شده‌است دوي بعدازظهر، و براي من يك نصف روز وقت مانده است و ده پانزده صفحه كتاب نيمه‌خوانده و يك اعصاب خُرد از كارهاي عقب‌مانده. ... اما مثل اين‌كه كار هنوز هم قرار نيست شروع شود. رفتم پشت كامپيوتر و شروع كردم به تايپ كردن: يك ساعت ديگر هم صرفِ نوشتن ِ اين ماجرا شد که می‌خوانيد! خلاصه، از سه و نيم چهارِ بعدازظهر با سلام و صلوات شروع كردم به خواندن و تصميم گرفتم از اين به بعد هيچ‌وقت به اين سبك غذا نخورم.

بازگشت به صفحه اول

شماره و نوشته های قبلی

نظر شما / نامه به نويسنده é