بازگشت به صفحهء اول

بايگانی و خاطره‌های يك سال

روزی من

سايه

انتها خواب مرا می‌بيند

من به رؤيای شروع دگری مشغول‌ام

ابتدا يادش نيست ...

من در انديشهء خوابی به بلندای سكوت

و در اثنای نگاهی ابدی در فوران

خاطرم می‌آيد:

گاه در بين هزاران شبح آدم‌وار

دامنی از گل تنهايی خود می‌چيدم.

و در خفا می‌ترسم

دل‌ام از حرمت يك حادثهء دور ترك بردارد

و فراوانی غم

از ميان ترك‌اش چكه كند ...

é