بازگشت به صفحهء اول

بايگانی و خاطره‌های يك سال

... (شعر بی‌عنوان - يك)

سعيد

بر بستر آرميده‌ای

با چشم‌های خيره

بر سقف سرد و ساکت

انديشه‌ات شناور دالان خاطرات

انديشه‌ات مغروق دريای آرزو

بس ناتوان

که بتوانی

دستی بجنبانی

آهی کشی ز يأس

بس ناتوان

که بريزی

اشکی ز درد

در سينه‌ات

به سختی ناکام بودن‌ات

سنگی نشسته است

احساس می‌كنی

فلب‌ات چه احمق است

بی‌هوده می‌تپد

پشت حصار بسترت

تو می‌دانی

دنيا پر از تلاش و تکاپوست

اما تو آرميده‌ای

در بسترت

افسرده

بی آرميدنی

é