بازگشت به صفحهء اول

بايگانی و خاطره‌های يك سال

پله پله تا ...؟

آيدا (نويسندهء وب‌لاگ وزن عشق)

ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن

محتاج جنگ نيست برادر، نمی‌کنم

از خواندن مطلب «پله پله تا سقوط» شوق خاصی به من دست داد و از اين که محرکی برای دوباره قلم زدن دوست قديمی «فروغ» بودم، به خود باليدم. هر چند نمی‌دانم چرا «پله پله تا سقوط» را عنوان مطلب خود قرار داده بود.

خوش‌حالی ديگر به خاطر اين که انتظارم به سر آمد و بازتابی بر مطالب‌ام در «فروغ» نوشته شد و اين نوشته از جانب کسی بود که می‌خواست به «آيدا»ی ذهنی و سطحی‌نگر معنای عشق را بياموزد!

در ضعف قلم‌ام حرفی نيست که هيچ گاه ادعايی نداشته‌ام، ولی به تمامی مقدسات عالم سوگند ياد می‌کنم که مطالب نوشته شده در «فروغ» از کتاب‌های «وضعيت آخر» و «هنر عشق ورزيدن»، «بازی‌ها» گرفته نشده‌اند. هر چند اين کتاب‌ها را سال‌ها پيش خوانده‌ام و دوست‌شان داشته‌ام. از دوست عزيزی که  سطح مطالعه‌ی بالا و تبحر در نوشتن دارند، انتظار می‌رود که با «يونگ» نيز آشنايی داشته باشند.

اگر ايشان به جای «نگاهي» به مطالب ذکر شده، لطف بيش‌تری داشته و کمی دقيق‌تر مطالعه می‌كردند، اين جانب منابع را در يکی دو قسمت ذکر کرده بودم.

متن‌هايی که تا به حال نوشته‌ام بر اساس يافته‌هايی از نظريات «يونگ» بوده، از کتاب خاصی رونويسی نشده و ذهنی هم نيستند. البته می‌شود از کتاب‌های «يونگ» و نيز جست‌وجو در بعضی سايت‌های اينترنتی آن‌ها را يافت.

به نظرم قصوری نيز از طرف اين‌جانب انجام شده که در مورد «زن درون» و «مرد درون» از نظر «يونگ» تا به حال توضيحی نداده‌ام. اميدوارم بتوانم در اولين فرصت به آن‌ها بپردازم.

کودک درون را دوباره خواندم. تقريبا واضح بود و مغايرتی با آن چه در ذهن‌ام بود، نداشت. همان کودک «تامس هريس» است. البته در اين کتاب کمی ساده‌تر و قابل فهم‌تر گفته شده، ولی «آواره» و «جنگ‌جو»  را بايستی با تأمل بيش‌تری بيان می‌کردم که ملموس‌تر باشد. مطالب تکميلی بر آن خواهم نوشت.

مطلبی را لازم به ذکر می‌دانم. «ناليدن» ترفندی «بالغانه» برای کسب نوازش نيست، بسيار هم «کودکانه» می‌باشد. روش بالغانه برای کسب نوازش روشی‌ست که ديگران را اذيت نکند. می‌شود از ارائه‌ی هنر برای اين منظور نام برد. ضمنا عصبانيت و ابراز خشم نيز با ناليدن چندان فرقی ندارند. همه روش‌های کودکانه‌ای هستند که هر کس بنا به وضعيت روحی خاص خود از آن‌ها برای رسيدن به منظور خويش استفاده می‌کند. خلاقيت و کنج‌کاوی نيز کودک است و ...

و بالاخره اين که آن‌قدر مباحث با هم قاطی شده بود که حيف‌ام آمد در دو سطر جواب دهم. می‌شود تک‌تک مباحث را به مرور به بحث گذاشت. «آيدا» با اين اطمينان با خواننده‌گان «فروغ» بحث می‌کند که مطالب حسابی برای‌اش «جا افتاده» و اميدوار است که بتواند قدم به قدم  و پله پله از ابتدای مطالب را به بحث بگذارد.

باز هم منتظر نظريات سازنده‌ی پژمان و ديگر دوستان هستم. در فکر اين‌ام که توضيحات تکميلی ديگری نيز به مطالب «پله پله تا  ...» بيفزايم.

تا بعد

é