|
|
|
|
|||||||||||||
|
هايكوهای پاييزی محمود كوير (ترجمه)
1 کشتزاران زرد تپههای سرخ پرچينهای قديمی تودههای برگ. بلور هوا و جنگل!
2 آهای دختر شالیکار! تنها چيزی که گلآلود نيست آوازهايیست که تو میخوانی. (رايزن)
3 در اين سرما آيا ماه همچنان خوابيده است آنجا، ميان برکه؟ (ريوسويی)
4 بذر تمام آوازها در زمزمهی کشاورزیست که دارد برنجاش را میکارد. (باشو)
|
|
