سال پنجم

بيست و هشت آبان 1385

 

 

صفحاتی هميشه‌گی

از روزهای گذشته

طبقات

هم‌راهان

درباره‌ی دوهفته‌نامه

 

 

 

نرگس بابايی

هم‌راه با او / آثار پيشين

و

shaghayegh_ghaaasedak

[@] yahoo [.] com

 

هنگام

هم‌راه با او / آثار پيشين

و

q_hengam

[@] yahoo [.] com

 

 

 

نامه‌رسان

info [@] forough [.] net

 

 

© 1381 تا 1385

برداشت مطلب از «فروغ» به شرط ذكر مأخذ، نام صاحب اثر و اعلام نشانی مجله مانعی ندارد.

 

رنگ كلمه: سه اثر از دو شاعر

شعرهايی از

نرگس بابايی / هنگام

 

اشك آسمان

نرگس بابايی

 

هرگز

برای رفتن‌ات

گريه نکرده‌ام

این اشک آسمان است

که بر گونه‌های بی‌رمق‌ام

آرام می‌گيرد

من تا ابد

دل‌شيفته‌ی اين

شيطنت‌های پاييزم.

 

Ç

 

دو شعر: به هوای هوای تو و تا بن‌بست نفس

هنگام

 

به هوای هوای تو

به هوای هوای تو هلاک می‌شوم

در شرم نگاه تو غرقِ آب می‌شوم

فتاده‌ام در کوير خيال تو

در مسير يافتن‌ات

به هر سراب گم ِ راه می‌شوم

می‌جويم‌ات به عطر هر نسيم

با بوی هر گلی

مست و بی‌تاب می‌شوم

تا وصال تو

خوابی‌ست به مرز بيداری

با هر رسيدنی

چه خوش خام می‌شوم

 

تا بن‌بست نفس

از پاهای دريده‌ام بگويم
يا
از چشم‌های در راه مانده‌ام
هيچ
وقتی لبان‌ام سخن می‌گويند
سکوت می‌کنم
سکوت می‌کنم
تا آشکار شوم
در بی‌پرده‌گی ديوار
بی‌پروايی پله‌های مجاور
دل‌ام
می‌لغزد
جهت را گم می‌کنم
تا بن‌بست نفس بالا می‌روم
تا آتش ابراهيم
تا عطش اسماعيل

قربان‌ات!

 

Ç