|
|
|
|
|||||||||||||||
|
نلسون ماندلا از مجموعهی «شصت سالِ قهرمانان»*، بخش «رهبران و مبارزان» نوشتهی گوردون براون** ترجمهی نصرالله سررشتهدار
سن و سال اصرار او را بر عدالت تضعيف نكرده است، نه بيش از آنقدری كه زندان تأثيرگذاری عميقاش را.
نلسون ماندلا برای من نه فقط بزرگترين دولتمرد كه بزرگترين انسان هماكنون زنده است – عينيت يكی از بزرگترين پيروزیهای روح بشری. او مداوما در فشار بود، خائن خوانده شد، چيزی نمانده بود كه اعدام شود و بيستوهفت سال محكوميت را پشت سر گذاشت، اما هيچگاه نااميد نشد، شهامتاش را از كف نداد، و جایگاه اخلاقیاش بلندتر شد و دايرهی حامياناش همواره گستردهتر. حتا از زندان، او مستضعفان را رهبری كرد، همچون يك دوست و يك معلم. سلول هيچ زندانیيی ماندلا را از ياد نمیبرد؛ در زمان رهايیاش شهامت و شرافتاش بدل به بزرگترين نشانهی اميد برای زنان و مردان هر قارهيی در جهان شد.
اين به خاطر بزرگی ماندلا بود – و خاصه، امتناعاش از نفرت داشتن و سعیاش برای منفور نشدن – كه آفريقای جنوبی چندنژادی متولد شد، نه ديگر در كشتار و جنايت، كه در صلح و مردمسالاری. گريسا ميچل، زن بیمانند او، میگويد: "او نشانیست برای بخشش، مفاهمه و حمايتِ بيشتر." او ما را به جايی میرساند كه خواهان بهتر بودن باشيم. "اگر او از زندان بيرون آمده بود و پيام متفاوتی فرستاده بود، به شما میگويم كه اين كشور اينك در لهيب آتش بود." به خودیِ خود، رهبری يك جنبش فراگير عليه بیداد جایگاه او را در تاريخ تثبيت میكند. در هر زمانهيی، پيروزی او بر تبعيض نژادی يك رخداد به ياد ماندنیست. هدايت كنگرهی ملی آفريقا به قدرت در صلح و مسالمت با احزابی كه در گذشته نژادپرست بودهاند، بیسابقه بود. همه چيز میتوانست در همانجا متوقف شود – همهی آن چيزی كه ماندلا را فراتر از يك قهرمان زمانهی ما ساخته است. اما او نايستاده است. ماندلا هميشه كسی فراتر از يك نفر برای يك دوران بوده است. او كه ارتفاعات تبعيض نژادی را فتح كرد، آن طور كه خودش نيز میگويد، همچنان در حال پيمودن ارتفاعاتی ديگر است، حتا در هشتادونه سالهگیاش: اين بار، بسيج شدن عليه غل و زنجير فقر جهانی. همانگونه كه در تلاشاش برای ايدز ديدهايم، و همانطور كه اينك از بازنشستهگی بهدر آمده تا جنبش اصلاحیِ آموزشِ كودكانِ سراسر دنيا را سر و شكل دهد، برجستهترين انگيزهی او كودكان فقير بودهاند كه آيندهشان در بيشترين ناامنیست. به نظر من، نلسون ماندلا يك نمونهی واقعیست. او نمايانگر يك خوبی بزرگ و مُسریست، كه میتواند قرنها ادامه يابد. او به ما میگويد: "خوبی بشری شعلهيیست كه چه بسا به چشم نيايد، اما هرگز خاموش نمیشود." با وجود ماندلا، و به خاطر ماندلا، هيچ خوبیيی دستنيافتنی نيست.
|
|
