|
|
|
|
|||||||||||||||
|
خر زنده نگاهی به آثار عكاسی افشين چيذری صالح تسبيحی
من تمايل ندارم نقد کنم. دارم تماشا میکنم. حيرت میکنم. شور میگيرم. آرام میشوم. میدانم و نمیدانم. آثاری هستند که تنها در آدم شروع میشوند. يعنی حس و حالی به تو میدهند از جنس تجربه. ديدارشان يک تجربه است. لحظهيیست که میآيد و میبينی و میگذرد، اما در ادامه، با ديدارهای ديگر به ياد آن تجربه میافتی. به ياد آن عکس میافتی. و با خودت میگويی: مه را ببين ... مثل عکسهای فلانی. تجربهی ديدار تصويری، يا خوانش متنی که با تو همراه میشود، شعری، داستانی، تماشای «ستارهی دنبالهدار»ی، چيزی، لمس روح است.
برای نمونه، کارهای «افشين چيذری» را تماشا کن! انگار تو آن کودکی، يا آن مردی، زنی. میتوانی درست و دقيق تماشا کنی و تجربه کنی. به هر حال، افشين هفده هجده ساله است. و دانشگاه نرفته. دارد مدام و با زحمت کار میکند. اگر بيشتر میخواهی، برو ببين!
|
|
