|
|
|
|
||||||||||||||
|
سد «سه دره» و شعر «شنا» از مائو تسهتونگ گردآوری و تأليف هنگام
اگر سد سه درهی چين به بزرگی بحث و جدلهايی باشد كه در بارهی آن در گرفته است، به يقين بزرگترين سد جهان خواهد بود. اگرچه اين سد در مقولهی توليد الكتريسيته و حجم كلی سرمايهگذاری بزرگترين است، اما بزرگترين سد جهان نيست. در مقايسهيی بر اساس سايز، سد گراند كولی ايالات متحده كمی بزرگتر از آن است. اين به معنی بیاهميت جلوه دادن اثری كه اين سد در توسعهی آتی چين در زمينهی كنترل سيل، افزايش تجارت در بالادست يانگ تزی، و البته كاهش قيمت انرژی خواهد داشت، نيست. اهداف چند منظورهی اين سد عظيم بر روی رودخانه يانگ تزی آن را برای يك قرن مورد توجه چشمگير قرار داده است. سان يات سن، بنيانگذار جمهوری چين، وقتی كه اين پروژه برای اولين بار، در سال 1919، به بحث گذاشته شد، از آن حمايت كرد. رئيس مائو نيز كه به شعر و شاعری بسيار علاقه داشت، ديدگاهاش را در بارهی سد تری گورجز (سه دره) با شعر زير بيان كرد:
شنا آب «چانگشا» را نوشيدهام و آمدهام تا ماهی «ووچانگ» بخورم. اكنون عرض يانگ تزی بزرگ را شنا میكنم، با نگاهی دوردست به سوی آسمانِ باز «چو» بگذار باد بوزد و موج بنوازد، بهتر از گردش بیهوده در حياط است. امروز آرام و آسودهام. در كنار چشمه بود كه استاد گفت: "بنا بر اين همه چيز در جريان است."
بادبان با باد میرود. لاكپشت و مار ساكناند. طرحهای بزرگی در سر دارم: پلی كه تاريخ شمال و جنوب را به هم میپيوندد، شكافی عميق در مسير اصلی، با ديوارهای سنگی كه در بالادست به سمت غرب میايستند ابر و باران «ووشان» را به بند خواهيم كشيد تا درياچهيی آرام بر اين درههای عميق و باريك سر بر آورد. و اگر خدای كوهها هنوز آنجا باشد از چنين تغييری در جهان در شگفت خواهد ماند.
|
|
