سال ششم

چهارده مهر 1387

 

 

صفحاتی هميشه‌گی

از روزهای گذشته

طبقات

هم‌راهان

درباره‌ی دوهفته‌نامه

 

 

 

انسيه سياوش

هم‌راه با او / آثار پيشين

و

ncsiavash

[@] gmail [.] com

 

 

 

نامه‌رسان

info [@] forough [.] net

 

 

© 1381 تا 1387

برداشت مطلب از «فروغ» به شرط ذكر مأخذ، نام صاحب اثر و اعلام نشانی مجله مانعی ندارد.

 

روی غبار رد انگشتان‌ات

طرح‌ها و عكس‌های انسيه سياوش

 

1

بيا روی هلال ماه

    هم‌بازی تاريكی كهكشان شويم

و تو

    روی گونه‌هايم ستاره بكاری

و من

    شهاب اشك دل‌تنگی و بوسه و آغوش

    گسيل نگاه‌ات كنم

از اين‌جا مرو

    سياره‌ی زيستن‌ام

 

 

2

ميان واژه و اعداد

    پيوند ضربان‌های اضطراب‌آلودی‌ست

سيل بی‌نهايت اعداد

و تنفر مهر را با كاغذهای سبز معاوضه كن

ببين ميان رصد ستاره و باران شهاب

                                   تو نيستی

                                   بی واژه‌ی من!

 

3

تاول قلب‌ات

      خراش چشم بدون اشك

باران كه بيايد

      چشمان‌ام بركه می‌شود

                           تاول قلب تو

                                       زورقی خسته و آن وقت

                                       غم‌گين دوست داشتن را

                                                   می‌آغازيم از پايان!

 

 

4

غوك بركه‌ی سينه‌ات زمزمه می‌كند

                  توفانی به سمت بيشه

                  و عاشق مجال نمی‌يابد تا ديدن باران،

غوك ميان عاشقی

                  و ديگر صدايی نيست ...

 

5

روی غبار رد انگشتان‌ات

                 به برف می‌رسم

                 و رد قدم‌هايت را گم می‌كنم

روی غبار نوشته

                 ميان زمستان و بهار تو گم‌ام

 

6

اين‌جا ستاره

       آن‌جا سياهی

با پای خسته‌ی من

                   تو گوی

                   راه از بی‌راه

 

7

چشم‌هايم

      می‌سوزد

           نمی‌بارم تو را

 

 

8

دل‌تنگی‌های آدمی را

                        باد ترانه‌يی می‌خواند

                        رؤياهايش را

                                    آسمان بی‌ستاره

                                    نديده می‌گيرد

                        و هر دانه‌ی برفی

                                    به اشكی نريخته می‌ماند.

 

9

با من وقت به خير نگو

                      وقتی

                      انگشتان دست‌ات

                      لمس كردن را از نوازش دوست‌تر می‌دارند

و رد سفير بوسه را

            به پرواز در آوردن

                      از ياد برده‌اند

 

10

من

  غبار گرفته ميان آغوش گرم‌ات

                              جان می‌بازم

                              به هنگام واژه

                                          دوست‌ات دارم

 

Ç

 

   آثار شماره‌ی «142»

 

   انديشه و نگاه انتقادی

زيبايی‌شناسی خشونت

   هنرهای تصويری

عكس‌هايی از يك عمر زنده‌گی

روی غبار رد انگشتان‌ات

   فرهنگ و ادب برای هميشه

شناس‌نامه‌ی شاه‌نامه

شمس تبريزی، مرغ موج‌آشيان

در شب‌های حافظی

   انجمن قلم

پايان كار علی‌رضا بنياد

يك قلب خسته از ضربان ايستاده است

شعر، واژه، زبان‌شناسی: زبانِ زايا و شاعر توانا

توافقات هوايی

   كوچه‌ی آف‌تاب

   بن‌بست ستاره

مهم نيست

شعرهای بن‌بست ستاره: آثاری از شش شاعر

   ادبيات ترجمه

باغ

   تا دل‌تان بخواهد شعر

رنگ كلمه: آثاری از چهار شاعر