سال هفتم

ده آذر 1387

 

 

صفحاتی هميشه‌گی

از روزهای گذشته

طبقات

هم‌راهان

درباره‌ی دوهفته‌نامه

 

 

 

انسيه سياوش

ncsiavash

[@] gmail [.] com

 

 

 

نامه‌رسان

info [@] forough [.] net

 

 

© 1381 تا 1387

برداشت مطلب از «فروغ» به شرط ذكر مأخذ، نام صاحب اثر و اعلام نشانی مجله مانعی ندارد.

 

بگو دوست‌ام داری و خلاص‌ام كن

طرح‌ها و شعرهای كوتاهِ انسيه سياوش

 

1

خاك

   ريشه‌های گرفتار آب

   عطش بی‌پايان آتش

                 از آب سيراب

                 از خاك شعله‌ور

آتش‌ات در كوزه‌ی خاكی دل‌ام بی‌داد می‌كند.

(16/01/86)

 

 

2

پشت اين تپه و كوه

   بركه باخته دل بر دريا

   خفته آرام ميان نی‌زار

            دست برده به دامان نگاهی هش‌يار

            و خدا آمده آن‌جا به تماشای بهار

(16/01/86)

 

3

... بيا با هم

      بنشينيم پای حوض كوچك خانه‌ی عزيز

      و با هم ريز ريز بخنديم

            عزيز جان هی دعايمان كند

                        و فوت كند به آسمان ...

(16/01/86)

 

4

كوزه‌يی آب بياور

   بهر اين تشنه‌ی مست

            و ببين آن كفن‌اش بود كه پيچيد به سر؟

كاش پيدا و نهان بود برای مستان

مستی و راستی مست به پيش تو عيان

(17/01/86)

 

 

5

بگو دوست‌ام داری و خلاص‌ام كن

                        اين خار خليده در قلب‌ام

                        نه می‌خراشد و می‌شكافد

                        نه زهرش در قلب‌ام جای می‌نهد

                        فقط مانده ميان دودلی‌های من و تو

نمی‌توانم بگويم دوست‌ات دارم

                        تو می‌‌دانی ...

(12/05/83 - سبلان)

 

6

دل‌بسته پينه‌ی انگشتان‌ات

            سرخ گونه‌ای ميان دشت ناز

            چه حاصل وقتی می‌سرايی برای آن دختر چوپان؟

            به انگشتان‌ات نگاه كن؟

(03/02/86)

 

Ç

 

   آثار شماره‌ی «146»

 

   انديشه و نگاه انتقادی

زيبايی‌شناسی خشونت

   فرهنگ و ادب برای هميشه

آخرين شهريار -  گلی در سموم خزان: سرگذشت داريوش سوم

   كوچه‌ی آف‌تاب

   بن‌بست ستاره

مادر

آن دی آدر هندز عمو جون!

شعرهای بن‌بست ستاره

   ادبيات نمايشی

مرشد و مارگريتا

   هنرهای تصويری

بگو دوست‌ام داری و خلاص‌ام كن

   تا دل‌تان بخواهد شعر

رنگ كلمه: آثاری از دو شاعر

   واگويه‌های شخصی

تبعيدات - پاره‌ی هشتم

   كودكانه

آن را ستاره‌ی خود ناميدند