سال هفتم

بيست‌وچهار آذر 1387

 

 

صفحاتی هميشه‌گی

از روزهای گذشته

طبقات

هم‌راهان

درباره‌ی دوهفته‌نامه

 

 

 

شهاب مباشری

shahab

[@] forough [.] net

و

خانه‌ی اينترنتی‌اش:

قورباغه‌يی با چشمان قرمز

 

 

 

نامه‌رسان

info [@] forough [.] net

 

 

© 1381 تا 1387

برداشت مطلب از «فروغ» به شرط ذكر مأخذ، نام صاحب اثر و اعلام نشانی مجله مانعی ندارد.

 

به نام حقوق بشر

گزارشی كوتاه از نشست بزرگ‌داشت روز جهانی حقوق بشر در شيراز

شهاب مباشری

 

 

 

دهم دسامبر مصادف است با روزی كه مجمع عمومی سازمان ملل متحد متن كامل اعلاميه‌ی جهانی حقوق بشر را به تصويب رساند. در پی اين اتفاق از تمام كشورهای عضو اين سازمان خواسته شده تا متن اين اعلاميه را به اطلاع عموم برسانند و زمينه‌ی در دست‌رس قرار گرفتن آن را برای همه‌گان فراهم آورند و حتا از طريق مدارس و مراكز آموزشی آن را به طور اساسی تعليم دهند. هم‌چنين از كشورهای عضو خواسته شده تا با اين اعلاميه و مفاد آن بدون جبهه‌گيری سياسی مواجه شوند.

در سراسر دنيا فعالان اجتماعی و فرهنگی كه به مواد اين اعلاميه باور دارند، فارغ از اين كه دولت كشور متبوع‌شان خود را ملزم به رعايت و پی‌گيری اعلاميه حقوق بشر بداند يا نه، هم و غم خود را مصروف اين می‌دارند تا زمينه‌ی عملی تحقق اهداف و خواسته‌های اين اعلاميه فراهم گردد. سال به سال، روز دهم دسامبر فرصت خوبی‌ست تا بر سياهه‌ی اين تلاش‌ها مرور شود و همين طور با بررسی اقدامات و برنامه‌ها در اجتماع علاقه‌مندان و فعالان تجارب كسب‌شده مبادله گردد.

ام‌سال و در همين راستا، در روز چهارشنبه بيستم آذر (مصادف با دهم دسامبر)، مراسمی در تالار اجتماعات كانون وكلای دادگستری در شيراز برگزار شد كه در آن خانم آسيه امينی، روزنامه‌نگار، به هم‌راه آقای محمدعلی دادخواه، وكيل دادگستری و عضو هيأت علمی دانش‌گاه، به سخن‌رانی پرداختند و طی گفتار خود به تجارب خود در زمينه‌ی فعاليت‌های معطوف به رعايت و حفظ حقوق بشر و هم‌چنين سوابق نظری و عملی اين عرصه در تاريخ و جغرافيای اين سرزمين اشاره كردند.

خانم آسيه امينی با طرح عنوان «عمومی كردن حقوق بشر» كوشيد تا كارآيی مفاد اعلاميه‌ی حقوق بشر را فراتر از كاركرد حقوقی آن‌ها و به عنوان امری كه در عرصه‌ی عمومی اجتماع قابل درك و فهم توسط همه‌گان است، به بحث بگذارد. وی در بحث خود با مرور موردی خاطرات خود از پی‌گيری چندين پرونده در نقاط مختلف كشور به عنوان يك روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی، هدف خود را به عينه تعقيب كرد. ‌او ماجرای اعدام «عاطفه»‌ی خردسال را در نكا، پرونده‌ی فساد اخلاقی «ليلا» را در اراك كه سال‌ها مورد استثمار جنسی قرار می‌گرفت، سنگ‌سار «محبوبه» را در توابع مشهد يادآور شد و در انتهای سخن خود، به اهميت و حساسيت روزآمد قتل‌های ناموسی كه آمار رو به تزايدی در نقاط مختلف كشور دارد، پرداخت. هرچند تمام اين پی‌گيری‌ها و تلاش‌ها به ثمر و نتيجه نرسيده است، از آن باب كه شخص موضوع پرونده نجات يافته باشد، اما خانم آسيه امينی بر اين باور است كه تلاش برای اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی عمومی در اين زمينه‌ها، سبب شده تا سيستم قضايی در اين موارد با حساسيت بيش‌تری به صدور حكم بپردازد.

در بخش دوم اين مراسم، آقای محمدعلی دادخواه، وكيل سرشناس دادگستری كه تلاش‌های جسورانه‌اش برای احقاق حقوق انسانی و اجتماعی بسياری كسان در ساليان دراز زبان‌زد همه‌گان است، با بيانی محكم به بيان درد و اعتراض صريح نسبت به اين مسأله پرداخت كه اگرچه در سرزمين ما و از ساليان دور در باره‌ی حقوق بشر نظريه‌پردازی شده، اما چندان عامل به رعايت حقوق بشر نبوده‌ايم. وی در اين رابطه به جست‌وجوی روی‌كرد پاس‌دار حقوق بشر در گفتار و آثار كوروش، شيخ ابوالحسن خرقانی، سعدی و ناصر خسرو در ادوار مختلف تاريخ ايران پرداخت، اما يادآور شد كه آن‌چه به مثابه‌ی برتر از صد گفته حافظه‌ی تاريخی ما را می‌آزارد، حاكميت ستم‌كارانه‌ی تيمور لنگ، شاه عباس صفوی و سلطان محمد خدابنده و نظير ايشان بر مردم ايران بوده كه باعث خون‌ريزی و بی‌عدالتی بی‌حد شده است. با اين همه، وی تلاش فعالان اجتماعی و خواست ايشان را مايه‌ی اين دانست كه در عرصه‌ی عمل نيز بتوانيم در ام‌روز تاريخ، رعايت‌كننده‌ی حقوق بشر باشيم. همانا «اگر گويی كه بتوانم، قدم در نِه كه بتوانی»!

گفتنی‌ست كه اين مراسم با تلاش كميسيون حقوق بشر كانون وكلای دادگستری فارس و انجمن زنان پارس، و در حضور جمعی از دانش‌جويان رشته‌ی حقوق و هم‌چنين فعالان اجتماعی و فرهنگی شيراز، برگزار شد.

 

Ç

 

   آثار شماره‌ی «147»

 

   فرهنگ و ادب برای هميشه

آخرين شهريار -  آخرين نامه‌های شاه‌نامه: يزدگرد سوم - پاره‌ی اول

   زنان پارس

پروانه‌های فراموش‌نشدنی

به نام حقوق بشر

   ادبيات نمايشی

مرشد و مارگريتا

   هنرهای تصويری

ندانستی جنگ بود در دل‌ات ...

   ادبيات داستانی

شطحيات دشت عباس

در ميان آينه‌ها

   تا دل‌تان بخواهد شعر

رنگ كلمه: آثاری از دو شاعر

   كودكانه

من ديوانه نيستم!