صفحاتی هميشه‌گی از روزهای گذشته طبقات هم‌راهان درباره‌ی دوهفته‌نامه

 

مريم تاج‌الدين mt1356986 [@] gmail [.] com و خانه‌اش در اينترنت: خورشيدبر

 

نامه‌رسان info [@] forough [.] net

 

© 1381 تا 1387 برداشت مطلب از «فروغ» به شرط ذكر مأخذ، نام صاحب اثر و اعلام نشانی مجله مانعی ندارد.

رنگ كلمه: دو غزل از يك شاعر

آثاری از مريم تاج‌الدين

1

صدای برف، صدای پرنده‌ها در برف

صدای زوزه‌ی سگ‌های پا به زا در برف

هوای سرد نفس‌های من در اين شب دور

صدای جاری لب‌خندهای ما، در برف

تو را چه‌گونه به رقصی دوباره وادارد

تو را چه‌گونه به رقصيدنی رها، در برف

و من چه‌قدر دچارت شدم، تصور كن

دو چشم قهوه‌يی تلخ و آشنا در برف

كه دور دور شدند از مسير ديدن تو

كه داغ، داغ بنوشی مرا ... مرا، در برف

صدای باد، صدای درخت‌ها ... در باد

پرنده‌های معطل جدا، جدا، در برف

صدای پرسه‌ی اندوه كم‌تحمل‌شان

و انعقاد بلورين اشك ... ها، در برف

2

رقصيدم‌ات چون برگ در بادی كه می‌پيچيد

در كوچه‌های روشن اين شهر بی‌خورشيد

شهری كه خود را می‌كشاندم تا هياهويش

وقتی كه مشتی می‌شد و بر خويش می‌كوبيد

... وقتی كه خنجرهای زهرآلود رقصيدند

وقتی كه در خون غليظی داشت می‌غلتيد

مردم تمام كوچه‌هايش را قرق كردند

مردم كه دل‌تنگ شبی بودند پرخورشيد

تا سر فرو رفتند در خون گريه‌های خويش

در دوزخ پنهان ايمانی كه می‌جوشيد

*

تكثير جهل ممتدی را مژده‌گانی داد

اندوه ناميرای خورشيدی كه می‌تابيد ...

Ç