|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
مروری بر يك كتاب كه سفرنامهی حج ابراهيم نبویست به قلم شادی بيان اما اين معارف ظاهری وقتی با معارف باطنی هر شخص میآميزند، معنايی ديگر به خود میگيرند. شايد بشود اين بخشهای کتاب را شرح صميمانهی حالات روحی نگارنده در زمان نوشتن سفرنامهاش بناميم. «روايتی میگويد، عرفات محل هبوط آدم و حواست. آدم، تنهاترين تنهای زمين، از بهشت هبوط میکند و بر زمين میافتد با باری سنگين از امانت الاهی. باری که آسمان نيز از به دوش کشيدن آن عاجز مانده است. اينجا محلِ به شناخت رسيدن آدم و حواست و زندهگی آدم در اين وادی ايمن آغاز میگردد.» ... ادامه
آثاری از صدرالدين انصاریزاده، نرگس بابايی، مهرداد شهابی و كامبيز منوچهريان را بخوانيد
بهروز پورعلی گفتم: انتخابات نزديک است شعر به من خنديد ... ادامه
چهار يادداشت از مريم ابوالحسنی روبهروی دريا نشسته بود و با تمام وجود نفس میکشيد، عينک دودی مشکیاش را مثل هميشه زده بود و زير لب زمزمهکنان از عظمت و زيبايی غروب آفتاب و دريا و ساحل میگفت و میخنديد ... ادامه |
|
