|
|
|
|
|||||||||||||
|
آدميانايم گرامیداشت روز جهانی زن: هشت مارس زنان پارس
افتادن و شکستن در تندبادِ جبرْ سرنوشتِ ديوار است و ما آدميانايم. راه افتاديم چرا که گوشهنشين بودن را تقدير خود نمیدانستيم، برنخاستيم که مانعی بنشاندمان، و شکلپذيری را به عنوانِ سرنوشت خود نپذيرفتيم و به همين خاطر در خود نخشکيديم. ما به طلب آرمانهای انسانیمان پا به راه گذاشتيم و برای رسيدن به آرمانهای خود از هر شکل ممکن حرکت که همخوان با خواستهای ما و شرافت و کرامت انسانی باشد، استفاده و استقبال خواهيم کرد. به اميد دنيای بدون خشونت، بدون بیعدالتی و نابرابری و تعصب برخاستيم، به اميد دنيايی پويا و شايای انسان حرکت کرديم و هنوز در راهايم.
ما پرندهترين پرندهگانايم ما از اين شاخ به آن شاخ پرانايم ما زندهگانايم لانه نيستيم ميوهی کاج نه ما سُرندهگان ... سَرزندهگانايم حالا که آدمی کولهپشتی برای غم دور ريخته پليکانهاييم ما غمهايمان را در آوازهامان میخيسانيم که هنوز پَريستن میتوانيم ما سنگنشدهگانايم حالا که آدمی ديده رنگينکمانْ پا بر گِل ندارد ما بارانزده آزادهگانايم حالا که رنگْ ريا نيست ما صد رنگ صادقانايم بر بال خويش نشسته حالا که اهل حالاييم دستهامان تقويمشُسته ما در خويش جاريانايم ساريان ... آدميان ... بالدار آدميان ... پرندهگان ... بر پرّ خويش سيمرغ میکشيم آدمی اينطور آدمست، آدميانايم.
* تصوير را نگين احتسابيان طراحی كرده و شعر را ساسان م. ك. عاصی سروده است.
|
|
