|
جيك
مصطفا حاجیزاده
تو
بگير اسم من «جيک»
صدايم
کن پرنده!
تو
آوازت وصف ابرها و آسمان است،
تصوير
چشماندازهاي نديدهي آشناست.
تو
چهچههي صبحدمات زنگ ساعتيست
که
پيش از نواختن
بيدارم ميکند به شوق شنيدن.
تو
موسيقيات دم غروب
آرامش
بادها و خورشيد است،
آداجيوي حيات است.
تو
فريادت دعوت پرواز است،
هوراي
شکستن بندهاست.
تو
بگير اسم من «جيک»
صدايم
کن تو!
کسي
نميفهمد
کسي نميفهمد پرنده راحت باش!
é |
بيست
و شش مهر
1383
