بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

رفاقت

مصطفا حاجی‌زاده

mostafa [ @ ] hajizadeh.org

فرشته‌ای را می‌شناسم

که خيلی نزديک زمين پرواز می‌کند.

درست در کنار ماست،

با ابرهای معطری که به دورش می‌پيچند

و ستاره‌های کوچکی که به دنبال‌اش می‌روند

و صدای آرام کفش‌های چرمی سياه‌اش.

حالا نگاه‌اش می‌کنم:

بال‌هايش را جمع کرده

نشسته روی صندلی

کتاب می‌خواند

نگاه‌ام می‌کند

با آن چشم‌های عجيب‌اش

_ آن دو خورشيد شاد

که گمان‌ام از بهشت دزديده.

يادم می‌آيد یک بار که صدای تند کفش‌هايش می‌آمد

می‌دويد

و سر خورد داخل اتاق

و خندید.

حالا اتاق خالی‌ست.

از پنجره مردم را نگاه می‌کنم

و ميان‌شان فرشته‌ای می‌بينم

که خيلی نزديک زمين پرواز می‌کند.

é