بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

Dance macabre!

الهام طهماسبی

elham.tahmasebi [ @ ] gmail.com

در بی‌خبری محض

نشسته‌ام

و صاف زل زده‌ام

به چشم‌های کلاغی که

روی درخت

جار می‌زند: بهار ...

و تمام حیاط سبز و سرخ و سپید می‌شود،

ولی من

دست‌هایم آویز تارهای عنکبوت

وهم سفید زمستان‌ام

در همان تاریکی‌های بعد غروب ...

نشسته‌ام و سردم است

با تو حرف می‌زنم ...

با تو

انگار

درست روی لبه‌ی تاریکی

خیره به پایین

جایی که تمام صفر و صدها

یا صفرند یا صد،

درست همان جاست

که حرف زدن با تو

مثل نوشیدن چای داغ

طعم زنده‌گی را مرور می‌کند

و من که ...

دعوت می‌شوم به اندکی دیگر درنگ

تا صبحی دیگر

و چه معصومانه دروغ می‌گویم که می‌مانم

و می‌ترسم

و ...

هیچ کس کودک کوچک درون‌ام را  که نمی‌بیند

که سردش است

می‌ترسم ...

می‌ترسم گوش‌هایم دیگر نشنوند

و مرگ ...

مرگ همیشه منتظر

صدای ناقوس‌اش را بلند کرده است

بلند

بلند

و بلندتر ...

é