بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

تصورات مبهم من

فيروزه خرم‌شاهی

عده‌ای آمده بودند

در جشنی از تصورات مبهم من

همه ساکت

همه يک‌رنگ

و زنگی می‌نواختند

شبيه صدای هوش‌ياری آب

وقتی که می‌چکد

روی بنفشه‌های بهاری.

دل من

هی می‌تپيد

و جشن در سکوت مبهم تصويرها

برقرار.

زنده‌گی شبيه يک قلب

روی سرسره‌ای از نگاه‌های کسان

با رنگ سرخ نگارش خورشيد

در آسمان

هم‌صدا می‌شد.

و زن بودن من

تکان‌های گهواره‌ای بود که لايی لايی را

شکل خواب‌گونه می‌داد.

عده‌ای ديگر نيز آمدند

اما انگار آن‌ها

با لايی لايی من

می‌رقصيدند

و مرا

روی دست‌هايشان

بردند.

تصورات مبهم من آشکار شد.

من را بردند و بردند

روی شن‌های يک دشت

و زنده‌گی را تقسيم کردند

من هم‌چنان

می‌خواندم

و می‌خواباندم کودک فکرم را.

اما اين بار

زنگ‌های بلندی نواخته می‌شد

که دشت را بيدار می‌کرد

زن بودن من

مثل يک شمايل کهنه روی دشت

سايه می‌انداخت

و پاهايم

روی زنده‌گی تقسيم شده‌ای

سنگينی می‌کرد.

دشت بود و زنگ‌ها و صداهای آشکار

و تصويرهايی از رنگ‌های تند

گفتند:

زنده‌گی تقسيم شده است ...

بين گهواره و اين دشت!

برای تهيه‌ی آثار شاعر می‌توانيد با نشانی (info [ @ ] forough.net) در تماس باشيد و تقاضايتان را برای تهيه‌‌شان مطرح كنيد.

é