بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

موريانه

الهام طهماسبی

elham.tahmasebi [ @ ] gmail.com

چشم چپ حشره‌ای بزرگ به من خيره مانده است

و آرواره‌های آويزان‌اش مدام تهديدم می‌کنند

می‌پيچد ...

صدای چک چک آب دهان‌اش

و حجم اين صدای سفيد

پرم می‌کند

پلک‌هايم را پايين می‌کشم

و نفس حبس ...

می‌جود: موريانه‌ای درشت و سياه

و حفره‌ی سمت چپ خالی می‌شود

و خالی بزرگ ...

بزرگ‌تر ...

آن قدر که مثل حبابی باد می‌کنم

باد می‌کنم ...

مثل جسدی که در آب افتاده باشد

تا آ ن‌جا که

با اشاره‌ی کوچک انگشت دستی

می‌ترکم

و تکه‌هايم به در و ديوار می‌چسبد

و موريانه‌ی سياه فارغ از جويدن

آويزان بر تارهای زرد عصب

در شعاع باريک آفتاب پنجره

آرواره‌هايش را قوس می‌دهد

و آن بالا در حفره‌ی تاريک سمت چپ

خون دلمه می‌بندد

و لخته

      لخته

يخ می‌زند

و زنی

که موهايش به رنگ هيچ روشن است

مدام می‌خندد

é