بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

در خود فرو می‌روم

سيما حاجی‌زاده

sima [ @ ] hajizadeh.org

معقول باش

ای درد من و کمی آرام‌تر گير!

تو شب را می‌طلبيدی و او آمد.

جوی تيره، شهر را در بر می‌گيرد

کسانی را آرامش می‌آورد و کسانی را تشويش.

آن هنگام که رجاله‌های پست

می‌روند تا در جشن بنده‌پروری

ميوه‌های ندامت بچينند:

ای درد من! دست‌ات را به من بده و دور از آن‌ها، از اين سو بيا

و نگو:

چه خوش‌بخت است زنگ که حنجره‌ای نيرومند دارد!

é