بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

هفت پاره‌ی شاعرانه

محمود كوير

mahmoodkavir [ @ ] hotmail.com

آبيانه

بادبادک کلمات‌ام بر آسمان

و شادی هم‌پای باد

می‌دود بر بال بام.

گم‌گشته

کلمات‌ام کو؟

کلمات آبی!

کو؟ کبوتر، کو؟

گل، کو؟

خاک! زيتون!

گندم و گريه کجاست؟

آه! شاه‌بانوی کلمات:

آزادی!

کو بهار؟

پيراهن پرپر پروانه بر تن باد

و قبای قناری

بر شاخه‌های خشک

سهم ما از بهار همين بود شايد

با من بيا

با من به نيشابور بيا

تا از شاخه‌ی ماه

و ترانه‌های بوسعيد

برای‌ات بستری ببافم.

با من بيا

با من به کوچه‌های نارنج

به باغ‌های خوش‌بوی ليمو بيا

تا غزلی در گيسوان‌ات ببافم.

با من بيا

با من به آن بامداد آبی بيا

که نيلوفر نورانی

در عطر نی

بند از پيراهن می‌گشايد.

تنبوری

هلا!

تنبور بی‌قرار!

اين دل هوای سوار سوار کرده است

بيا کمی آفتاب بريزم پر شال‌ات

با چند تا پر سياوشان،

توی کاسه‌ی نقره‌کارت.

هلهله‌هات کجاست؟

فلامنکو

آهای گارسيا! گارسيا!

شعری بگو

برای اسپانيای چشمان‌ام

برای پرتغال پستان‌هايم

پيش از آن که گرگ‌ها

از مرداب و مه‌تاب بگذرند.

گيتار گر گرفته‌ام کجاست؟

دارم انار می‌شوم!

é